جسد زنده

- هیچ وقت، هیچ وقت، هیچ وقت … دیگه هیچ وقت خودت رو با بچه‌های جنگ مقایسه نکن.

مرد، مشت گره کرده‌اش می‌لرزید. تکیه داده بود به دیوار ایوان، پسر را نهیب می‌زد: قبل از اینکه یه تیر بندازه سمت دشمن بعثی، نفسش رو کشته بود … می‌فهمی توله‌سگ؟ آخرین باری که برا خدا کار کردی کی بود؟

می‌لرزید، می‌گریست، نعره می‌کشید، و خودش را می‌زد.

مرد، موجی شده ‌بود.

والله

بالله

تالله

از گناه آل سعود نخواهیم گذشت.

فذکر

عطش

الحسین

حسین

حسین

حسین

…

و من کتاب له علیه السلام

الی معاویة

و اردیت جیلا من الناس کثیرا، خدعتهم بغیک، و القیتهم فی موج بحرک، تغشاهم الظلمات، و تتلاطم بهم الشبهات،

گروه بسیاری از مردم رابه هلاکت افکندی، با گمراهی و ضلالت خویش آنان را فریفتی، و در امواج فتنه و فساد انداختی همان فتنه و فسادی که تاریکی هایش فراگیر است و امواج شبهاتش همه آنها را در کام خود فرو برده،

فجازوا عن وجهتهم و نکصوا علی اعقابهم، و تولوا علی ادبارهم، و عولوا علی احسابهم.

و این سبب شد که آنها از حق باز گردند و به جاهلیت و دوران گذشته رو آورند، به قهقرا برگشته و به حسب و نسب و تفاخرات قومی اعتماد کنند.

الّا من فاء من اهل البصائر، فانهم فارقوک بعد معرفتک، و هربوا الی الله من موازرتک،

جز گروهی از روشن ضمیران و اهل بصیرت که از این راه بازگشته و پس از آنکه تو را شناختند از تو جدا شدند و از همکاری و معاونت تو بسوی خدا فرار کردند.

اذ حملتهم علی الصعب، و عدلت بهم عن القصد.

و این به این خاطر بود که تو آنان را به کاری صعب و پرمشقت [نبرد برضد حق] واداشتی و از راه راست منحرفشان ساختی.

فاتق الله یا معاویة فی نفسک، و جاذب الشیطان قیادک، فان الدنیا منقطعة عنک، و الاخرة قریبه منک.

ای معاویه در برابر کارهایت از خدا بترس و زمامت را از دست شیطان بگیر که دنیا از تو بریده و آخرت به تو نزدیک است.

و السلام

نهج البلاغه / نامه ۳۲

دو چشم

آب

مستت

یا اباالفضل

فلک

مبهوت

دستت

یا اباالفضل

خدا می‌گفت

در وقت نبردت

بنازم ناز شست ات

یا اباالفضل